วิศวกรสิ่งแวดล้อม -- ดร. วิบูลย์ ศรีเจริญชัยกุล

อาจารย์ช่วยกู้โลก

ไม่ว่าน้ำมันแพง โลกร้อน หรือน้ำเสีย อาจารย์ภาควิชาวิศวกรรมสิ่งแวดล้อมอย่างอาจารย์วิบูลย์ ศรีเจริญชัยกุล นับเป็นผู้ช่วยโลกฝ่าย “บุ๋น” คือ เป็นผู้ที่มีส่วนช่วยทางด้านวิชาการ การวิจัย และคิดค้นหาทางแก้ไขปัญหาสิ่งแวดล้อมเหล่านี้ ซึ่งอาจารย์เห็นว่าต่างกับความท้าทายเมื่อสมัยยังเป็นวิศวกรในโรงงานอุตสาหกรรม “เมื่อสมัยก่อนที่ทำงานในโรงงาน คำนวณตัวเลขผิดอาจหมายถึงผลกำไรที่หายไป แต่เมื่อมาเป็นอาจารย์ งานวิจัยเป็นสิ่งที่ท้าทายตลอดเวลา ท้าทายในแง่ของการค้นพบสิ่งใหม่ ๆ และกระบวนการใหม่ ๆ” การคิดค้นสิ่งใหม่นั้น ต้องอยู่บนพื้นฐานความคิดที่จะทำให้กระบวนการทางวิศวกรรมดีขึ้น และมีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมน้อยที่สุด

อินเตอร์เนตเป็นเครื่องมือสำคัญที่อาจารย์ใช้ในการหาความรู้ใหม่ ๆ “เราค้นหาสิ่งที่เราอยากรู้ได้ทุกวันอย่างสะดวกสบาย มีเวบไซต์ที่เราสามารถค้นหางานวิจัยจากต่างประเทศได้ เช่น www.sciencedirect.com และ www.scirus.com หรือถ้าต้องการเนื้อหาที่เบาสมองหน่อย ก็อาจจะเป็นเวบไซต์ของนิตยสาร National Geographic และ Discover Magazine”

“ต้องคิดตลอดเวลา” อาจารย์พูดถึงความท้าทายที่ต้องพบเจอเสมอ “อย่างหมอเป็นอาชีพที่สามารถ On Call ได้ตลอด ผมก็คล้าย ๆ กัน ช่วงไหนงานเร่ง นักเรียนอยู่ดึกถึงตีหนึ่งตีสอง เขาโทร.มาปรึกษา ผมก็จะต้องรับ คิด และให้คำปรึกษาไป” แต่นี่ก็เป็นสิ่งที่อาจารย์วิบูลย์ค้นพบแล้วว่าเป็นสิ่งที่ตัวเองรักที่จะตื่นมาพบเจอกับมันทุกวัน “ผมมีความสุขที่ได้สอนหนังสือ ได้ทำงานในสาขาที่ตัวเองชอบ ได้เห็นเด็ก ๆ จบไปมีความเจริญรุ่งเรือง”

คติในการทำงานของอาจารย์วิบูลย์คือ อาจารย์ที่ดีจะต้องมีจรรยาบรรณคู่กับจริยธรรม “อาจารย์ต้องรักที่จะให้ความรู้ ชอบสอนหนังสือ และต้องมีหิริโอตตัปปะ จริยธรรม และคุณธรรมประจำใจ” อาจารย์พูดถึงคุณสมบัติอื่น ๆ ที่ควรจะมี “ต้องเป็นคนช่างสังเกตและละเอียดถี่ถ้วน สมาธิสูง ใจเย็น ถ้าใจร้อนนิสิตสมัยนี้ตกใจหมด และอาจารย์ต้องมีความอดทน เพราะสังคมเปลี่ยนไป พ่อแม่ ผู้ปกครอง ตามใจเด็กมากขึ้น เด็กอาจจะเอาแต่ใจ เราก็ต้องเข้าใจและอดทน”

Credit  pbmpublications.com