ความในใจของเด็ก วิศวกรรมเครื่องนุ่งห่ม

ในวันแรกที่รู้ว่าแอดมิชชั่นติด คิดคณะวิศวกรรมเครื่องนุ่งห่ม ก็แบบว่าอยากขอแม่เรียนที่อื่นซะด้วยซ้ำ ตั้งแต่วันแรกที่เข้ามา มีรุ่นพี่ถามใครจะซิ่ลเราก็ยกมือ ด้วยความใสซื่อ มันคงจะทำให้รุ่นพี่หมั่นใส้มั้ง เทอมแรกวิชาภาคที่เรียนก็ดูเหมือนแบบว่าอะไรอ่ะ มันยังไม่ใช่ในสิ่งที่เราต้องการนะ และช่วงเปิดเทอมแรกๆกิจกรรมรับน้องก็อื้อเลย กลับถึงหอสองถึงห้องเจอที่นอนนุ่มๆก็แทบสลบ แต่เราเป็นคนติดเกมส์ชอบเล่นเกมส์เดอะซิม หลายๆคนอาจจะไม่ค่อยชอบเกมส์นี้เพราะมันน่าเบื่อ แต่สำหรับเราเราชอบมากเลยละ ต่อให้ไม่มีแรงก็จะอดทนเล่น แล้วก็ต้องตื่นเช้ามาเรียน เรื่องการเรียนยอมรับว่าเรียนไม่เก่งเลย เทอมแรกก็ดร็อปวิชา Calculus for Engineer ไม่น่าเลยเรียนวิศวะแท้ๆ
แต่มันคงเป็นเพราะเรามีกิจกรรมเยอะด้วยแหละ ปี1เทอม1 จะต้องมีกีฬาของคณะ สาขาเราเค้าจะต้องเป็นหลีดทุกปี พี่ๆบอกให้ปีหนึ่งเป็นหลีด เราคือหนึ่งในนั้น เหอๆหุ่นอย่างเราไม่น่าเป็นเลย เตี้ยล่ำดำถึกออกอย่างนั้น น้ำหนักตอนแรก52-54 สูง159 วนอยู่อย่างนี้ตั้งแต่ม.ปลาย แต่หลังจากซ้อมหลีด เดือนกว่า เลือกเที่ยงคืน บางวันก็ตีสอง ยิ่งก่อนวันแข่งตีสามและสี่ จะมีข้าวให้กินหลังซ้อมแต่มันกินไม่ลง สิ่งที่ต้องกินประจำตอนนั้นคือแป๊ปซี่ วันละแก้ว แล้วก็นอน หลังจากเป็นหลีด ชั่งน้ำหนักอีกครั้งประเจ้า น้ำหนักเหลือ48 หุ่นดีเลย แต่คงเป็นเพราะช่วงรับน้องด้วยมั้ง เราวิจัยฝุ่นอ่ะ หมอบหน้าแนบพื้น และลุกนั่งแบบทหาร โทรไปเล่าให้พ่อฟังพ่อบอกว่าทหารเลิกทำแบบนี้นานแล้ว เพราะมันจะทำให้ข้อเข่าเสื่อม วันไหนที่โดนซ่อมนะ ไม่อยากลงไปไหนเลย หอก็เป็นหอในไม่มีลิฟท์เราจะตายเอาน่ะสิ
แต่แล้วเราก็อดทนผ่านมันมาได้ ผ่านมาด้วยเกรดเฉลี่ยเทอม1 2.38 เสียนะ เกรดน้อย
เทอมสองเอาใหม่
เริ่มต้นกับเทอมสอง เรียนๆๆแต่ก็มีรับน้องบ้าง เทอมสองเราจะได้ใส่เสื้อช็อบแล้วว และที่ทุกคนรู้คือ "ขุดช็อบ" ตอนแรกคิดว่าเราต้องเอาจอบและเสียมไปขุดที่มันอยู่ใต้ดินหรอ? กิจกรรมที่เราต้องอดทนนะ ไม่ยากเกินความสามารถเราหรอก
เรียนเสร็จพี่นัด สองทุ่มที่หอ.... อะไรก็ว่าไป เดินเข้าไปมีลานดินเหนียว ผู้หญิงหมอบ กลิ้ง จะอ๊วก และก่อนกลิ้งเราจะได้ลิ้มรสชาดน้ำแดงที่ไม่ธรรมดา กลิ้งเสร็จฟันเฟือง เพื่อนคนไหนตัวใหญ่นะ เจ็บโคตรๆ สะพานโค้ง และเราก็อดทนผ่านมันมาได้ ที่เราทำทุกอย่างก็เพื่อรุ่น เราอยากมีรุ่นเหมือนสาขาอื่น ภาควิชาอื่นๆบ้าง เรียนก็เรียนกิจกรรมก็กิจกรรม
เทอมสองนี้เรียนวิชาภาค เป็นซ่อมจักร ส่วนวิชาของคณะ ก็มีตะไบ และดรออิง วิชาตะไบหลายๆคนคงรู้ดีนะ เรากล้ามขึ้นเป็นมัดเพราะตะไบเหล็กเป็นวันๆ ส่วนดรออิงเราคิดว่าเราน่าจะชอบมันนะ เพราะมันก็วาดรูปมองรูปให้เป็นแล้ววาดมันออกมา ตามที่เราเข้าใจ แต่ก็ต้องถูกต้องและแม่นยำ ไม่งั้นโดนกางานแล้วกลับมาแก้ใหม่ และแล้วนิสัยเสียของเราก็เป็นอีกจนได้ ขี้เกียจทำงานอ่ะ ดินพอกหางหมู มาฟิตอีตอนสอบ
และกิจกรรม บูม พี่บัณฑิต
แต่เทอมนี้เพื่อนๆหลายคนดร็อปกันคนละสองคนละหนึ่ง มีเรากับเพื่อนอีกคนนึง ที่ไม่ดร็อป แต่เราก็ผ่านมาได้ด้วยเกรดเฉลี่ย 2.62 เย้ เกิน 2.5 ซักที และช่วงซัมเมอร์ก็มาเก็บแคล2
ผ่านมาด้วยD ก็ดีแล้ว เพราะคะแนนกลางภาคได้แค่3 เรียนทำไมเนี่ย ฟิตทำปลายภาคเขียนทุกหน้ากระดาษสมุด
ปีหนึ่งก็ยังเด็กๆอยู่นะ อืมลืมเล่าว่า วิศวกรรมเครื่องนุ่งห่ม จบมามีหลายงานนะจ๊ะ รุ่นพี่บอกมา
เป็น IE ผู้วางแผนการผลิตเสื้อผ้าทั้งหลาย ซึ่งก็เหมือนกับพวกอุตสาหการนั่นแหละ ,ผู้ดูแลเกี่ยวกับแบบตัดเสื้อผ้า,
และผู้ติดต่อออร์เดอร์ให้โรงงาน ผู้ประสานงานนั่นแหละ ง่ายๆ
เราไม่รู้ว่าคณะเราดีขนาดไหน แต่อาจารย์บอกว่าไม่พอกับความต้องการของโรงงาน และเมื่อปีที่แล้วไทยประสบปัญหาเกี่ยวกับโรงงานช่ายม่ะ รุ่นพี่เราเค้าบอกว่า ตอนนี้โรงงานกำลังปรับตัวและอะไรๆก็เริ่มดีขึ้นแล้ว

