PR ส้มหล่น : เส้นทาง PR
วันนี้ต้องรับบทบาทพีอาร์ค่ะ ถ้าพูดตามตรงหลังจากลาออกมาได้ 5 ปี ก็มีงานพีอาร์เข้ามาให้ทำเรื่อยๆ แต่วันนี้มีเหตุการณ์บางอย่างทำให้นึกถึงวันเก่าๆ ค่ะ เลยอยากจะเล่าเรื่องพีอาร์ขึ้นมาก็เลยเขียนบล๊อคนี้ขึ้นค่ะ
เริ่มจากว่ามาเป็นพีอาร์ได้ยังไงก่อนนะคะ
ต้องบอกก่อนเลยว่า มาเป็นพีอาร์ได้เพราะส้มหล่นล้วนๆค่ะ
เริ่มแรกเลยตอนนั้นเป็นช่วงปิดเทอมใหญ่ ปี 2 ขึ้นปี 3 ทาง ค่ายเพลงค่ายหนึ่งเค้าเปิดโครงการฝึกงานอย่างมืออาชีพขึ้น กติกาก็คือให้เขียนเรียงความเข้าไปประกวด ตุ๊กตาทราบข่าวมาจากเพื่อนค่ะ วันที่ทราบข่าวนี่เป็นวันเกือบสุดท้ายของการรับสมัครแล้วค่ะ แต่ก็ลองส่งไปดูไม่ได้คาดหวังอะไร
ส่งไปได้สักพัก ก็มีเบอร์แปลกๆโทรเข้ามือถือ แต่ไม่ได้รับค่ะ แต่รู้สึกเบอร์นี้จะโทรมาหลายครั้งแล้วเป็นเบอร์สวยก็เลยโทรกลับไป โทรไม่ติดค่ะ ก็เลยไม่ได้สนใจ มีวันนึงเปิดทีวีเจอข่าวออกว่า โครงการที่ตุ๊กตาส่งไปได้คนที่เข้ารอบแล้ว ซึ่งคนที่เข้ารอบก็ได้เข้าไปฝึกงานที่ บ.ยักษ์ใหญ่ ตุ๊กตาก็รู้ตัวแล้วว่าเราไม่ผ่าน
อยู่ๆก็มีเบอร์แปลกๆเบอร์เดิมโทรมาค่ะ คราวนี้รับค่ะ คนที่โทรมาเค้าก็บอกว่า โทรมาจากโครงการที่ส่งเรียงความไป พอดีคนที่เข้ารอบสละสิทธิ์ 1 คน แล้วเลยเลือกตุ๊กตาขึ้นมา สนใจจะเข้าโครงการมั๊ย ถ้าเข้าพรุ่งนี้มาเริ่มฝึกงานได้เลย ก็ตัดสินใจไปค่ะ
พอไปถึงพี่เค้าก็พาไปที่แผนกที่จะฝึก ตอนแรกพี่เค้าบอกว่าจะให้ทำโปรโมชั่น 
ชอบ แต่ระหว่างเดินไปแผนกโปรโมชั่น ก็เดินผ่านแผนกพีอาร์ค่ะ พี่คนที่พามาเค้าก็ทักกับน้องฝึกงานคนนึง น้องฝึกงานเค้าก็พูดว่า"พี่วันนี้หนูฝึกวันสุดท้ายแล้วนะ" และด้วยประโยคนี้เองค่ะ พี่เค้าเลยหันมาบอกตุ๊กตาว่า "ตุ๊กตาฝึกพีอาร์แล้วกันนะ เพราะน้องฝึกงานพีอาร์จะฝึกเสร็จพอดี" 
เหวอค่ะ เพราะถ้าพูดตามตรงนะคะ อาชีพพีอาร์เป็นอาชีพที่ไม่เคยอยู่ในหัวสมองเลยค่ะ เคยแอบพูดเอาไว้ด้วยว่าให้ตายฉันก็ไม่เรียนพีอาร์ แต่อยู่ๆต้องมาฝึกงาน ทำยังไงหละ ตกนรกแน่ฉัน 
แต่พอไปทำวันแรกค่ะ มีงานแถลงข่าวพอดี พี่ๆเค้าก็แนะนำว่าพีอาร์ต้องทำอะไรบ้าง งานหลักๆก็จะเป็นเทคแคร์นักข่าวค่ะ ให้ข้อมูลกับนักข่าว
พอทำไปก็เริ่มสนุกค่ะ แต่ที่น่าเบื่อก็มีนะคะ ชีวิตเด็กฝึกงานพีอาร์ทุกเช้าต้องมานั่งอ่านข่าวหนังสือพิมพ์ค่ะ ไม่ใช่แค่ฉบับเดียวค่ะ แต่เป็นหนังสือพิมพ์ทุกฉบับ ลองนับดูแล้วก็ราวๆ 13 ฉบับ นิตยสารอีกต่างหากค่ะ อ่านแล้วก็ตัดข่าวทุกข่าวเกี่ยวกับเพลงค่ะ เบื่อมากๆค่ะ กว่าจะทำเสร็จเที่ยงพอดี แต่ต้องทำ
ระหว่างฝึกงานก็ได้ออกกองถ่าย ได้ลองเขียนข่าวทำให้เริ่มเขียนข่าวเป็น ชีวิตฝึกงานผ่านไปอย่างรวดเร็วค่ะ เกือบวันสุดท้ายของการฝึกงาน กำลังจะกลับบ้านค่ะ ก็เดินสวัสดีพี่ๆแล้วก็ได้ยินประโยคที่ว่า
"น้องคนนี้ชื่อะไรมาหาพี่สิ ทำไมไหว้สวยจัง" พี่ท่านนี้ชื่อพี่นุชค่ะ เป็นพีอาร์ชั้นถัดลงไป 1 ชั้น พอดีพี่นุชขึ้นมาคุยกะพี่ชั้นที่ตุ๊กตาฝึกงาน
หลังจากวันนั้นเมื่อไหร่ที่เจอพี่นุชพี่นุชจะชอบให้ไหว้ให้ดู จนวันสุดท้ายที่ฝึกงาน พี่นุชก็เลยชวนให้ไปทำงานกับพี่นุช ก็ไปทำค่ะ แต่ยังไม่ได้ทำประจำ ก็ไปช่วยงานพี่นุช จนอยู่มาวันหนึ่ง ค่ายข้างๆพี่นุช ต้องการพีอาร์ พี่นุชเลยบอกว่า ตุ๊กตา ลองไปคุยดูมั๊ย แรกๆก็ลังเลค่ะ แต่พี่นุชก็อธิบายอะไรหลายอย่างให้ฟังก็เลยตัดสินใจไปคุยแล้วก็ได้งานค่ะ
ชีวิตการเป็นพีอาร์จึงเริ่มต้นขึ้นตั้งแต่เรียนปี 3 ค่ะ
มาตามอ่านต่อนะคะ ว่า พีอาร์คนนี้ต้องทำอะไรบ้าง
Credit by tukta510
