ใกล้เข้ามาแล้วสำหรับคนที่ยังสอบตรงไม่ได้ อีกไม่นานจะต้องเลือกแล้วว่าจะเรียนคณะอะไรและที่ไหน แล้วเราจะเลือกอย่างไรถึงจะไม่ผิดหวังเหมือนพี่ๆ หลายๆ คนที่สอบติดแล้วเรียนไม่ไหว หรือไม่ชอบเรียนจนต้องลาออกมาสมัครใหม่


หลายๆ คนนั้นมีวิธีเลือกเรียนต่างกันออกไป บางคนเลือกตามที่พ่อแม่สั่ง บางคนเลือกตามเพื่อน บางคนเลือกเพราะชอบชื่อเสียงของมหาวิทยาลัย บางคนเลือกเพราะเชื่อว่าคณะนั้นจบไปแล้วจะไม่ตกงาน บางคนเลือกเพราะคิดว่าคณะนั้นเมื่อจบไปแล้วจะได้งานทำที่มีเงินเดือนสูงๆ บางคนเลือกเพราะคะแนนที่ได้มันเลือกคณะอื่นไม่ได้


จะบอกอะไรให้เอาไหมว่า วิธีเลือกคณะที่กล่าวมาทั้งหมดนั้นผิดหมดทุกวิธี !





ด้วยวิธีคิดที่ไม่ถูกต้องดังกล่าวทำให้นักเรียนบางคนสอบติดคณะที่เลือกแต่พอเรียนไปได้สักพักก็เรียนไม่ไหวต้องลาออกหรือบางคนต้องโดนรีไทร์ ทำให้เสียเวลา เสียเงินทอง และเสียโอกาสของประเทสชาติที่จะได้บุคคากรดีๆ มารับใช้ประเทศ


บางคนทนเรียนจนจบ แต่ก็ไม่ไปทำงานในสาขาที่ตนเรียนมา แต่ไปทำงานอื่นที่ชอบหรือถนัดกว่า ทำให้ประเทสชาติสูญเสียอย่างมาก เช่นบางคนจบสถาปัตย์แต่ไปทำละครหรือเกมส์โชว์ ที่ว่าประเทศสูญเสียนั้นเพราะแทนที่ประเทศชาติเสียงบประมาณมหาศาลเพื่อผลิตสถาปนิกสักคน แต่แทนที่เขาจะไปทำงานด้านสถาปัตย์เขากลับไปทำงานอย่างอื่นเท่ากับที่รัฐลงทุนไปนั้นรัฐแทบไม่ได้อะไรตอบแทนมาเลย และสำหรับคนที่เรียนถาปัดแล้วไปได้ดีจากการทำละครหรือเกมส์โชว์นั้นถ้าเขาไปเลือกเรียนนิเทศน์ตั้งแต่แรกก็คงสามารถทำละครได้ดีกว่าที่ไปเรียนถาปัด


บางคนจบหมอแล้วไปขายตรงหรือเอ็มแอลเอ็ม, บางคนจบวิศวฯแล้วไปทำธุรกิจ จบนิติแล้วไปเลี้ยงปลา ฯลฯ สิ่งเหล่านี้แหละที่ทำให้ประเทศเสียหายและไม่พัฒนาเท่าที่ควรจะเป็น


วิธีการเลือกเรียนที่ถูกต้องคือ.... เลือกเรียนในสาขาที่ตนเองชอบเท่านั้น ถ้าไม่ชอบอย่าเลือก ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลหรือข้ออ้างอะไรก็ตาม


แต่คำว่าชอบนั้นต้องชอบแบบชอบจริงๆ ไม่ใช่ชอบหมอเพราะพ่อเป็นหมอ ชอบทหารเพราะปู่เป็นทหาร ชอบเป็นแอร์เพราะอยากขึ้นเครื่องบิน ชอบเป็นนักร้องเพราะอยากให้มีคนกรี๊ด ฯลฯ


เหตุผลที่ทำให้ชอบพวกนั้นผิดหมดเลย แล้วถ้าชอบด้วยเหตุผลพวกนั้นแล้วละก้อ คุณเรียนไปสักพักหนึ่ง คุณก็จะรู้ว่าคุณไม่ได้ชอบมันจริง เช่น ถ้าคุณอยากเป็นแอร์เพราะอยากขึ้นเครื่องบินแล้วละก้อ ถ้าคุณได้ขึ้นเครื่องบินสัก 10 ครั้งคุณก็จะเริ่มเบื่อ แล้วทีนี้คุณก็จะเบื่อการเป็นแอร์ไปด้วย





ถ้าคุณอยากเป็นนักร้องเพราะอยากให้มีคนมากรี๊ดแล้วละก้อ เมื่อคนโดนกรี๊ดสักพัก ไปไหนก็โดนคนแห่ตามไปกรี๊ด ไม่ว่าจะกินก๋วยเตี๋ยว เดินห้าง หรือเข้าห้องน้ำ คุณก็จะเริ่มอยากมีชีวิตอิสระ ไม่ชอบให้ใครมากรี๊ด แล้วก็จะพาลไม่อยากเป็นนักร้องไปด้วย


การชอบที่ถูกต้องคือต้องชอบหลังจากได้รู้จักวิชาชีพนั้นอย่างลึกซึ้ง เช่นถ้าอยากเป็นหมอ ต้องรู้ว่า การเรียนหมอนั้นจะต้องถนัดวิชาด้านใด การจะสอบเข้าหมอนั้นจะต้องสอบวิชาอะไรบ้าง ต้องทำคะแนนได้ประมาณเท่าไร สอบได้แล้วจะต้องไปเรียนที่ไหน ปีหนึ่งเรียนวิชาอะไร ปีสอง ปีสาม ปีสี่ ปีห้า ปีหก เรียนวิชาอะไร ค่าเทอมเท่าไร เพื่อนๆหน้าตาเป็นอย่างไร นิสัยเป็นอย่างไร ตอนเรียนเครียดแค่ไหน จบแล้วไปทำงานอะไร เงินเดือนเท่าไร ไปทำงานที่ไหน ผ่านไป10ปี 20ปี 30ปี 40 ปี จะไปทำงานอะไร ที่ไหน เงินเดือนเท่าไร สังคมการทำงานเป้นอย่างไร ฐานะเป็นอย่างไร เกษียณแล้วจะไปทำอะไร ฯลฯ ฯลฯ ฯลฯ ฯฯฯ


แต่ยัง การรู้จักหมอลึกซึ้งอย่างเดียวยังไม่พอ ต้องรู้จักวิชาชีพอื่นๆให้ลึกซึ้งเช่นเดียวกับหมอเช่นกัน ไม่ว่าจะเป็นวิศวฯ ถาปัด เภสัช ทันตะ บัญชี ทนาย ครู รัดสาด นักแสดง นักกีฬา ฯลฯ ฯลฯ ฯฯฯฯ ต้องรู้ให้ทุกอาชีพ เพื่อมาเปรียบเทียบกับหมอ


ถ้ารู้ลึกซึ้งอย่างนี้แล้วยังอยากเป็นหมอก้เชิญเลย ดูหนังสือให้เต็มที่ สอบปีนี้ไม่ได้ก็สอบใหม่ เรียนเมืองไทยไม่ได้ก็ไปเมืองนอก อย่าให้มีอะไรมาขัดขวางความฝันของเรา





ขอให้ทุกคนจงมีความฝัน และมีพลังที่จะไปสู่ความฝันนั้น ความสำเร็จนั้นอยู่แค่เอื้อมเพียงแต่ว่าคุณจะพยายามที่จะเอื้อมมือไปหรือเปล่าเท่านั้นแหละ



จาก http://www.buildingthailand.net/component/option,com_frontpage/Itemid,1/