คูณคลัง เค้าภูไทย (คลัง)

B.O.R.E.D.—Band of Radical Experimental Design
ปริญญาตรี ออกแบบนิเทศศิลป์ คณะศิลปกรรม มหาวิทยาลัยรังสิต 
จาก เด็กธรรมดาๆ คนหนึ่งที่ฝันอยากเป็นกราฟิกดีไซเนอร์ฝีมือฉมัง แต่ก็ไม่รู้ว่าจะสามารถทำอะไรได้แค่ไหน ปัจจุบันพี่คลังสวมตำแหน่ง Motion Graphic Designer, Art Director, Director, Visual Jockey, Concert Designer, Digital Artist ทำงานอีเวนต์ และงานกราฟิกดีไซน์ต่างๆ ทั้งหมดนี้ล้วนเริ่มต้นมาจากคำว่า

“ผมก็แค่รักศิลปะ”

แรง บันดาลใจในการทำงานของพี่คลังทุกๆ วันคือ การตั้งใจทำงานเกินให้เกินร้อยเปอร์เซ็นต์ เมื่อได้รับมอบหมายงาน พี่คลังจะทุ่มสุดตัว ใส่ทุกอย่างที่มี เพื่อสร้างสรรค์ให้งานมีคุณภาพมากที่สุด ถึงแม้จะต้องเหนื่อยแสนเหนื่อย หรือต้องนั่งทำงานยันเช้าก็ตาม เพราะพี่คลังเชื่อว่าต้องสร้างแรงบันดาลใจให้มากกว่าสร้างทฤษฎีการออกแบบ

เป็นงานที่ใช้หัวใจขับเคลื่อน

ความ สนุกของงานคือความอิสระในการเลือกงานและความสามารถในการดีไซน์ชีวิตตัวเอง ได้ในระดับหนึ่ง และถ้าหยุดสนุก ความท้าทายก็จะไม่เกิด พี่คลังบอกว่า “ผมก็ยังทำในศิลปะที่ผมรัก ถึงแม้ว่ามันจะไปอยู่ในห้องน้ำ หรืออยู่ข้างกองขยะ หรือศิลปะนั้นคนจะดูถูก แต่อย่างน้อยๆ ก็ยังเป็นคนทำศิลปะและอยู่เพื่อศิลปะต่อไป มันคือสิ่งที่ดีที่สุดแล้ว” 

“การ เป็นดีไซเนอร์มันเป็นเรื่องของหัวใจ” พี่คลังเสริม “เป็นอาชีพที่ไม่ก้าวหน้าไปไหนหรอก มีแต่จะยิ่งใหญ่ขึ้น แข็งแรงขึ้น กำไรชีวิตยังไงเราก็ได้อยู่แล้ว แต่จะได้มากได้น้อยอยู่ที่หัวใจ หัวใจเป็นของราคาถูก ถ้าคุณศรัทธาในราคาที่ต่ำ มันก็พาคุณไปในระยะใกล้ๆ แต่ถ้ามันเป็นความรู้สึกที่ยิ่งใหญ่ ทุ่มเททุกอย่างไปที่หัวใจ มันก็จะพาคุณไปหลายๆ ที่ พาไปในที่ที่เราไม่เคยไป พาเราไปเจอความฝันที่เราคิดว่าไม่มีอยู่จริง ไปเจอคนที่เราเคยมองเขาอยู่ด้านล่าง พาไปเจอความฝันที่เราไม่คิดว่ามีอยู่จริง พาคุณไปจนกว่าคุณจะหยุดนั่นแหละ”

นักออกแบบไม่มีวันหยุดคิด

“เรา ทำงานกัน 24 ชั่วโมงจริงๆ ไม่มีวันหยุดประเมิน ไม่หยุดเลิกวิจารณ์ สรุปคือไม่มีนอกเวลางานและวันหยุด เสาร์-อาทิตย์คืออะไร ผมไม่รู้จัก จะพูดได้ว่าผมเป็นคนบ้างานนะ คือเริ่มจากการชอบมัน จนมันมาสมานกับร่างกายของเรา ไม่เคยปล่อยจิตใจตัวเองได้เอนหลังบนเก้าอี้สบายๆ มันคือความเครียด สุขแบบเครียดๆ”  ส่วนเรื่องของมาตรฐานในการทำงานก็ไม่ต้องพูดถึง เรียกได้ว่าเพดานก็ยังต้องหลบให้ เพราะมาตรฐานในการทำงานสไตล์พี่คลังสูงสุดเพดานจริงๆ อยากให้งานดีไซน์ออกมาสวยและถูกใจลูกค้า จนบางครั้งก็ไม่เชื่อใจใคร และยากที่จะหาคนมาร่วมงานด้วย ถ้าไม่ได้เดินบนเส้นทางเดียวกัน

ริ่มมาจากคำว่า “เบื่อ”

ดู จากชื่อแก๊งก็คงจะทราบดีว่า แหล่งกำเนิดผลงานสร้างสรรค์เริ่มมาจากคำว่า “เบื่อ” เพราะแก๊ง B.O.R.E.D. รวมตัวขึ้นจากเด็กวัยรุ่นหลังเรียนจบที่เกิดอาการเบื่อกับการทำงานที่ไม่ได้ เป็นไปตามที่ตัวเองต้องการจึงหันมารวมกลุ่มกันรับผลิตแต่งานสนุกๆ แต่ถ้างานนั้นไม่สนุก ก็จะมีคนพยายามหามุมสนุกๆ ของงานออกมาจนได้ และยอมรับความสนุกนั้นๆ เกิดเป็นความท้าทายที่ท้าให้พี่คลังสนุกไปกับงาน เหมือนกับที่พี่คลังบอกว่า

“อะไรที่สนุก เราก็ทำ ลองทำอะไรแปลกๆ หลายๆ ครั้ง ดีบ้าง ล้มเหลวบ้าง เมื่อเราผิดบ่อยๆ เราก็จะเรียนรู้ที่จะเลือกไปในทางที่ดีมากกว่า ได้ทำอะไรใหม่ๆ และชอบที่จะเหนื่อยไปกับมัน”

พี่คลังเล่าถึง เรื่องของกำไรชีวิตที่ได้รับนอกเหนือจากรายได้ไว้ว่า “เราได้ไปเที่ยว ได้เจอผู้คนมากมาย ได้ไปเห็นภาพที่คนไม่เคยเห็น ได้เห็นมนุษย์ที่เราไม่เคยเห็น ได้ไปอยู่ในบทสนทนาที่เราไม่เคยได้ยิน และได้ไปอยู่ในช่วงเวลาประวัติศาสตร์ที่เราไม่เคยอยู่ ก็ถือว่าได้ตอบสนองสิ่งที่เราต้องการและสิ่งที่เรารัก"

พี่คลังฝากข้อคิดให้แก่เยาวชนรุ่นหลังไว้ว่า

“ง่าย มาก คือต้องรักในสิ่งที่จะทำจริงๆ ถ้าคุณชอบคุณต้องเริ่มจากการศึกษาสิ่งที่ชอบ ชอบศิลปะคุณก็ต้องศึกษาศิลปะ ศึกษาว่าสิ่งที่อยู่ตรงหน้าคืออะไร คุณไม่มีวันซาบซึ้งหรอกถ้าคุณไม่เข้าใจที่มาที่ไป”

ขอขอบคุณบทความดีดีจากเว็บไซต์ http://www.pbmpublications.com โดยเขาตีพิมพ์ออกมาเป็นหนังสือด้วย ชื่อ ฉันจะเป็นเด็กศิลป์ให้ได้ ราคาไม่เเพงแต่ข้างในแน่ไปด้วยแรงบันดาลใจ สามารถหาซื้อได้จากศูนย์หนังสือชั้นนำหรือจากทางหน้าเว็บก็ได้นะครับ