แต่คนไทยมักจะกรอกแบบสอบถามในสิ่งที่คิดว่าตัวเองเป็น ทั้งที่ไม่ใช่สิ่งที่ตัวเองเป็นจริงๆ เพราะฉะนั้น ก่อนที่ลูกค้าจะมาจำเป็นต้องไปเลือกของมาไว้ที่เดียวกัน และต้องใช้เวลาอีกครึ่งวันเพื่อไปเดินหาของและหมายตาเอาไว้ก่อน เพราะการมาเจอกันแค่ 3-4 ชั่วโมงถือว่าน้อยมาก และต้องอ่านที่ลูกค้ากรอกและดูว่าสิ่งที่กรอกกับสิ่งที่เป็นตรงกันหรือเปล่า อาจจะต้องคิดใหม่หมด เพราะฉะนั้น ความเป็นไปได้เป็นสิ่งสำคัญ
       
       “โลกของแฟชั่นปัจจุบันเป็นโลกของการแต่งแบบฉลาด คนในโลกปัจจุบันต้องแต่งตัว มีเวลาไปเล่นกีฬา ไปสังสรรค์ไม่ใช่คนในโลกอดีตใช้เวลาทั้งวันเพื่อการแต่งตัว คนที่จะประสบความสำเร็จในปัจจุบันต้องโชว์ให้เห็นด้านนี้ ถ้าเป็นผู้นำของประเทศหรือสตรีหมายเลขหนึ่งแล้วใช้เวลาทั้งวันกันการแต่งตัวก็ดูโง่ เพราะมีหน้าที่อื่นอีกมากมายที่ต้องทำ เช่น มิเชล โอบามา ฉลาดมาก เธอแต่งตัวด้วยดีไซเนอร์ที่มีเชื้อสายจีน เชื้อสายแขก เชื้อสายสเปน ไม่ใช่เพราะเป็น celeb ของแฟชั่น แต่เพื่อสื่อว่าเป็นภรรยาของประธานาธิบดียุคใหม่ที่ให้ความสำคัญกับคนชั้นสอง เพราะบารัค โอบามา เป็นคนชั้นสองเหมือนกัน และใช้แฟชั่นเป็นอาวุธเพื่อถ่ายทอดกลยุทธ์ทางการเมืองด้วยซ้ำ”
       
       ๐ อยู่อย่างมืออาชีพ
       
       สำหรับความประทับใจของงานนี้ อยู่ที่การที่ลูกค้านำคำแนะนำไปใช้ได้จริง ทำให้ลูกค้ารู้สึกว่าดีขึ้นเมื่อได้เปลี่ยนแปลงตัวเองจากการแต่งตัว ลูกค้าได้พัฒนาตัวเอง และรู้สึกว่าคำแนะนำที่ได้ไม่ใช่สิ่งไร้สาระ สามารถทำได้จริงและเกิดประโยชน์ในชีวิต โดยประเมินความสำเร็จจากการที่ลูกค้ากลับมาหาแล้วมีความสุข ไว้วางใจ และพัฒนาสู่การเป็นเพื่อน
       
       “ความชื่นชมที่เราได้รับจากกระแสต่างๆ ที่สื่อออกไปก็เป็นสิ่งที่ดี แต่เราจะอยู่ในอาชีพนี้ได้นานเป็นเรื่องของเครดิตมากกว่าซึ่งสร้างยาก และเมื่อคนอายุมากขึ้นความสนใจเรื่องแฟชั่นจะน้อยลงเพราะจะอยู่ในโลกของตัวเองจากตัวตนที่ชัดเจนขึ้น แต่งานเชิงแฟชั่นต้องมองกว้าง และถูกขับเคลื่อนด้วยคนรุ่นใหม่ที่ขึ้นมาแทนคนรุ่นใหม่ จึงจำเป็นต้องเปิดหูเปิดตาตลอดเวลา เพื่อเปิดรับกระแสใหม่ๆ แต่ขณะเดียวกันใช้วิจารณญาณของคนอายุมากตัดสินว่า อะไรเหมาะในช่วงโอกาสไหนและสถานะใด ซึ่งคนอายุมากจะได้เปรียบในเรื่องประสบการณ์”
       
       แต่จุดที่รู้สึกแย่คือ ไม่สามารถทำให้ลูกค้ารู้สึกดีขึ้นได้เมื่อลูกค้าที่มีปัญหาจริงๆ แล้วแก้ไขไม่ได้ เช่น ลูกค้าแอบเห็นสีหน้ากังวลของเราเพราะโจทย์ยากกว่าปกติ เราทำให้ลูกค้ารู้สึกสนุกน้อยลงกับการช้อปปิ้งทั้งที่ยังไว้ใจเราอยู่ เพราะเขารู้อยู่แล้วว่าเขามีปัญหาอะไร หรือของที่ลูกค้าใส่ได้สวยในครั้งนั้นไม่มีเลยทำให้ลูกค้ารู้สึกแย่ว่าทำไมหาของทั้งห้างแล้วใช้เวลาทั้งวันยังไม่ได้ ในบางครั้งกลับบ้านหมดแรง ยิ่งวันที่มีลูกค้า 2 รายต่อกัน ไม่ได้กินข้าว ไม่ได้พักเพราะลูกค้ารออยู่
       
       ในต่างประเทศผลตอบแทนที่ได้สูงกว่าในเมืองไทยมาก คนที่เก่งๆ ได้เงินเท่ากับทนายความและหมอ ได้เงินเป็นร้อยเป็นพันเหรียญต่อชั่วโมง นอกจากจะได้ค่าจ้างจากร้านแล้ว ยังได้เปอร์เซ็นจากการขายของ เพราะสังคมที่ต้องต่อสู้แข่งขันสูง ไม่ว่าเรื่องอะไรจะเป็นรองไม่ได้ ทุกอย่างต้องสมบูรณ์แบบ ชีวิตค่อนข้างน่ากลัว แต่ในเมืองไทยไม่มีรายได้จากร้านค้า ไม่ว่าลูกค้าจะซื้อมากหรือน้อย เพราะสังคมแบบสบายๆ ไม่แข่งขันสูง
       
       สำหรับคุณสมบัติของPersonal Stylist คือ ต้องรู้เรื่องแฟชั่น มีความรู้ด้านศิลปะในเชิงทฤษฎี และความอดทนมีความสำคัญ เพราะในความเป็นจริงงานนี้คืองานบริการ เหมือนทุกอาชีพที่ทำงานหนัก ต้องไม่หยุดรับสื่อและประมวล รู้ว่าอะไรดีไม่ดี เช่น ดาราเกาหลีที่มาเล่นคอนเสิร์ตเมืองไทย ซึ่งแม้จะไม่ชอบสไตล์เกาหลี แต่ทำได้เพราะเข้าใจ และช่วยสร้างความไว้ใจมากขึ้น แม้ว่าโดยส่วนตัวจะชอบแฟชั่นในแบบ 'Minimalist' หรือน้อยชิ้นแต่ดูดี อย่างModern Classic คือมีความเรียบโก้ ไม่เอะอะ ไม่กรีดร้อง เพราะรักแฟชั่นในส่วนของการนำไปใช้มากกว่าในส่วนของการเป็นแฟนตาซี
       
       แม้อาชีพ Personal Stylistยังอยู่ในจุดเริ่มต้น แต่มีทิศทางที่ดี เพราะเริ่มมีการนำไปสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับสินค้าหรือบริการต่างๆ มากขึ้น.....อนาคตสำหรับคนที่เข้าใจและรักในแฟชั่นจริงๆ

Credit ผู้จัดการรายสัปดาห์