ปัญหาการศึกษาของเด็กไทย?

 

Source - กรมประชาสัมพันธ์ (Th)
Wednesday, September 29, 2010  07:06

          การศึกษาของเด็กไทยที่ผ่านมา มีความพยายามในการยกระดับมาตรฐานทางการศึกษาของเด็กและเยาวชนเพื่อให้ได้มาตรฐานเป็นที่ยอมรับ เนื่องจากในการวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของเด็กไทยในแต่ละปี ผลที่ออกมามักอยู่ในเกณฑ์ที่ต่ำกว่ามาตรฐาน
          ผลสำรวจสุขภาพอนามัยของเด็กโดยคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ล่าสุดเมื่อ พ.ศ. 2551-2552 โดยสำรวจเด็ก 2 กลุ่ม คือกลุ่มปฐมวัยอายุ 1-5 ปี จำนวน 3,029 คนและกลุ่มเด็กอายุ 6-14 ปี จำนวน 5,999 คน จาก 20 จังหวัด
          ผลการสำรวจด้านเชาว์ปัญญา พบว่า ในช่วง 14 ปีมานี้ ค่าเฉลี่ยระดับเชาว์ปัญญาหรือไอคิวของเด็กไทยไม่ได้เพิ่มขึ้นเหมือนประเทศอื่น โดยเด็กไทยอายุ 6-14 ปี มีระดับเชาว์ปัญญาเท่ากับ 91.4 ซึ่งค่าเฉลี่ยระดับไอคิวปัญญาต่ำลงเมื่อเด็กอายุมากขึ้น มีเด็กถึงร้อยละ 50 ที่มีระดับเชาว์ปัญญาต่ำกว่าเกณฑ์ปกติคือ 80 มีเพียงร้อยละ 11 ที่มีค่าเฉลี่ยระดับเชาว์ปัญญาสูงกว่าปกติ
          แม้ประเทศไทยจะมีการทุ่มงบประมาณเพื่อพัฒนาการศึกษา ไม่ว่าจะเป็นโครงการเรียนฟรี 15 ปี รวมถึงโครงการผลิตครูการศึกษาขั้นพื้นฐานระดับปริญญาตรี (หลักสูตรครู 5 ปี) การประเมินวิทยฐานะ ซึ่งทำให้ครูที่มีผลงานดีได้รับผลตอบแทนสูงขึ้น แต่เหตุใดปัญหาการศึกษาของเด็กไทยยังมีการประเมิณว่าอยู่ในเกณฑ์ต่ำเมื่อเทียบกับประเทศอื่นๆ ซึ่งปัญหาด้านการเรียนของเด็กไทยในปัจจุบันอาจวิเคราะห์ได้ว่ามาจากหลายประการ
          ปัจจัยหนึ่ง ที่ทำให้เด็กมีผลการเรียนอ่อนลง มาจากความสนใจของตัวเด็กเองที่พบว่าเด็กให้ความสนใจเรื่องของเกม และสื่อเพื่อความบันเทิงมากขึ้น ทำให้ความสนใจในการศึกษาหาความรู้ลดน้อยลง ทั้งนี้ เนื่องมาจากสภาพสังคมไทยเปลี่ยนแปลงไปสู่การเป็นครอบครัวเดี่ยว พ่อแม่ทุ่มเวลาหาเงิน ทำงาน และใช้เงิน ใช้เทคโนโลยีเลี้ยงดูเด็ก เช่น ซื้อทีวี ซื้อเครื่องเล่นเกมส์คอมพิวเตอร์ให้ลูกเล่นอยู่บ้าน เพราะคิดว่าดีกว่า ปลอดภัยกว่าที่จะให้ลูกไปเล่นนอกบ้าน ซึ่งจะทำให้เกิดผลเสียต่อพัฒนาการ
          ปัญหาการสอบแอดมิดชั่น เนื่องจากระบบการสอบแอดมิดชั่น เน้นคะแนนสอบเพียงบางวิชาและไม่เน้นความรู้ในเชิงลึกเหมือนการสอบในสมัยเก่า
          ปัญหาจากครูผู้สอน ทั้งในเรื่องเงินเดือน และการฝึกฝนเรียนรู้ของครูให้เท่าทันศาสตร์ต่างๆ เพื่อจะไปสอนให้ทันกับเทคโนโลยีและความรู้ใหม่ๆ โดยที่ผ่านมาสำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา (องค์การมหาชน) (สมศ.) เปิดเผยผลการประเมินคุณภาพภายนอก ทั้งระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน ระดับอาชีวศึกษาและระดับอุดมศึกษา ซึ่งพบว่ามีสถาบันการศึกษาที่ไม่ผ่านการรับรองผลคิดเป็นร้อยละ 19.59 โดยในเบื้องต้นพบว่าสถานศึกษาที่ไม่ผ่านการรับรองมีปัญหาสำคัญมาจากคุณภาพครูเป็นปัจจัยสำคัญ
          ดังนั้นหากมองย้อนถึงปัญหาทางการศึกษาของเด็กไทย และการกระตุ้นเม็ดเงินเพื่อช่วยเหลือจึงอาจต้องมุ่งเน้นที่การพัฒนาบุคคลากรให้มากยิ่งขึ้น เพราะการที่บุคคลากรด้านครูยังขาดการพัฒนาทางความรู้และการศึกษา ก็จะส่งผลให้ไม่เกิดการพัฒนาทางการเรียนการสอน และทำให้เด็กไม่สนใจเรียนในที่สุด และท้ายที่สุดแล้วก็จะส่งผลให้บัณฑิตที่ผลิตออกไปนั้น ไม่สามารถเข้าสู่ตลาดแรงงานในสาขาที่ตลาดแรงงานในประเทศต้องการ และขาดแคลนแรงงานในที่สุด

 

http://www.komchadluek.net

35465

เข้าชม

3

ตอบกลับ

ปัญหาการศึกษาของเด็กไทย?

โพสต์เมื่อ 30/09/2553 20:15 | 0

เห็นด้วยอย่างยิ่ง ผมก็เคยคิดหลายครั้งทำไม ประเทศเราเป็นอย่างนี้ น่าจะเป็นเพราะเกมส์ พ่อแม่ไม่มีเวลาให้

โพสต์เมื่อ 01/10/2553 04:11 | 0

ต้องพัฒนาทั้งหมดน่ะ ต่อให้พัฒนาครูให้ดีเลิศ แต่เด็กไม่ถูกพัฒนา มันก็ไม่มีความหมาย

โพสต์เมื่อ 17/01/2555 17:17 | 0
ไม่รู้สิครับ
ผมว่าลองมองและพิจารณาอีกครั้ง
ด้านครอบครัว
เด็กมีปัญหาอะไรมั้ย การเลี้ยงดูของพอแม่เป็นอย่างไร
เอาใจใส่ต่อเด็กมั้ย ฯลฯ
โรงเรียน
โดยเฉพาะหลักสูตรการเรียนการสอนที่ใช้กันในปัจจุบัน มากไปมั้ย(โดยเฉพาะมัธยมปลายที่จะต้องเตรียมทั้งสอบ ทั้งงานที่โรงเรียน ไม่อยากจะพูด ตีกันมั่วไปหมด ผลสุดท้ายไม่ได้อะไรสักอย่าง) น้อยไปมั้ย เด็กเรียนแล้วมีความสุขมั้ย สมองเด็กรับได้แค่ไหน 
บางครั้งครูสอนเก่งแค่ไหนถ้าเด็กไปด้วยไม่ได้ก็เน่าเฟะเหมือนกัน
ครูที่สอนสร้างแรงจูงใจให้เด็กอยากเรียนด้วยมั้ย มีเทคนิคที่สอนแล้วเข้าใจง่ายมั้ย(กวดวิชาผุดขึ้นมาเหมือนดอกเห็ดเพราะอะไรเล่า)
เด็กในห้องเรียนมากเกินไปมั้ย น้อยไปมั้ย โรงเรียน+มหาวิทยาลัยที่สร้างขึ้นมาใหม่เพื่อรองรับจำนวนเด็กได้มาตรฐานมั้ย ทำให้เด็กอยากที่จะเข้าเรียนที่แห่งนั้นได้หรือเปล่า(แห่สอบเข้าเตรียมอุดมแต่ละปี แห่สอบเข้าจุฬาแต่ละปี เพราะอะไร) ฯลฯ
สื่อ(โดยเฉพาะทางทีวี)
น้อยไปมั้ยที่จะนำเรื่องการศึกษามาเผยแผ่ เช่น ระดับการศึกษาของไทยเราอยู่ต่ำกว่า........อยู่อันดับที่่.....ของภูมิภาค ของโลก  
ของประเทศ.........(ต่างประเทศ)อยู่อันดับที่.........ซึ่งเขาพัฒนาได้ดีกว่าเรา...........เราต้องไม่ยอมแพ้จึงฝากความหวัง.........อะไรก็พูดไปที่จะทำให้เด็กเกิดข้อคิด เกิดแรงจูงใจที่จะพัฒนาตนเองให้มีความคิด
ความรู้มากยิ่งขึ้น
ฯลฯ
ตัวเด็กเอง(สำคัญที่สุด)
เด็กเข้าใจมั้ย เข้าใจจุดประสงค์ที่จะทำให้ตนเองมีความรู้ในทุกๆ ด้านหรือเปล่า ไม่ได้มุ่งแต่วิชาการอย่างเดียว ประสบการณ์ด้านต่างๆ คิดว่าตนเองมีพอยัง ตนเองกำลังทำอะไรอยู่ ฉุดให้ตนลงนรก หรือฉุดให้ตนขึ้นสวรรค์
เรียนไปเพื่ออะไรมีประสบการณ์เพื่ออะไร  สำหรับผมก็เพื่อต่อสู้กับโลกใบนี้ โลกที่นับวันจะยิ่งเลวร้าย ที่บอกว่าต่อสู้กับโลกไม่ใช่ลูกโลก แต่ต่อสู้กับมนุษย์ทุกรูปแบบที่อยู่ในโลกใบนี้ รวมถึงชีวิตตัวเราเองด้วย ภัยธรรมชาติ

สรุปสุดท้ายทุกอย่างขึ้นอยู่กับตัวเราเองที่จะกำหนดมัน

อนึ่งผมมองว่าประเทศจะทำอย่างไรให้คนในประเทศของตนเชื่อมั่นและไว้วางใจ โดยเฉพาะรัฐบาลที่จะสร้างความเชื่อมั่นให้กับประชาชน
เรียนจบแล้วมีงานทำมั้ย (หมอจบมามีงานทำคนถึงแห่เรียนแต่หมอจริงเปล่า)
ความยากจน ทำให้คนดิ้นรน และเห็นแก่ตัว
ใครเขาก็อยากมีชีวิตที่ดีกันทั้งนั้น และชีวิตที่ดีนี้เองทำให้คนต้องเห็นแก่ตัว ความจริงโทษเขาเหล่านั้นก็ไม่ได้ เพราะคนที่มีความเป็นอยู่ที่ดีก็มักจะรังแกผู้ที่ยากไร้กว่า(ผู้ใหญ่รังแกผู้น้อย)และขบวนการยุติธรรมก็มักจะเข้าข้างผู้ที่ใหญ่กว่า(นี้หรือความเสมอภาคหวังเป็นอย่างยิ่งว่ากฎหมายและขบวนการยุติธรรมจะสะอาดขึ้นมากกว่าที่เป็นอยู่นะครับ)
เฮ้อ......................คิดไปก็ปวดหัว
ผมเป็นเพียงเด็กมัธยมปลายคนหนึ่ง ก็หวังให้ผู้ใหญ่เขาทำในสิ่งที่ถูกต้องก็พอครับ ^_^


 

UniGang Talk

ข้อมูลปี 56 ในระบบ unical มีข้อผิดพลาดนะครับ จะรีบแก้ไขในเร็ว ๆนี้