แชร์กระหน่ำ "เก้าอี้เลคเชอร์" ออกแบบห่วย เมื่อยกล้ามเนื้อ พบตำนานมาจาก "เก้าอี้เสิร์ฟอาหาร"

หนุ่มโพสต์บ่น เก้าอี้เลคเซอร์ที่เกลื่อนหน่วยงานออกแบบล้มเหลว นั่งจดนานๆ แล้วปวดตามสะบัก เมื่อยกล้ามเนื้อหลังคอไปจนถึงกล้ามเนื้อในชั้นตื้น ชาวเน็ตเห็นด้วย คนถนัดซ้ายลำบากกว่า แถมมีกระดานพลิก ข้าวของกระจาย พบตำนานมาจากสองสามีภรรยาชาวอเมริกัน ทำเก้าอี้ใช้เสิร์ฟอาหาร แล้วดัดแปลงจากดีไซน์เนอร์อีกคน

บ่อยครั้งที่เวลาเรียนหรือสอบในโรงเรียน มหาวิทยาลัย และสถาบันการศึกษาต่างๆ รวมทั้งการประชุม อบรม สัมมนาในบางองค์กร ก็มักจะพบ "เก้าอี้เลคเชอร์" ที่มีลักษณะเป็นเก้าอี้พลาสติก มีร่องรองก้นคล้ายที่นั่งในสนามกีฬา และจะมีแผ่นกระดานด้านข้างที่พับไว้ ต้องกางออกมาสำหรับเขียนหนังสือหรือจดบันทึก แม้จะมีมานานแล้วแต่ก็ยังมีเสียงวิจารณ์ถึงก้าอี้แบบนี้ เมื่อผู้ใช้เฟซบุ๊กรายหนึ่งนามว่า Poochis Rujirasetagul ได้วิจารณ์เก้าอี้แบบนี้ ระบุว่า

"โต๊ะนี้คือความล้มเหลวของการออกแบบตามสรีระและระบบกล้ามเนื้ออย่างแท้จริง ทั้งยังส่งเสริมให้นักเรียนนักศึกษาเลิกเลคเชอร์เพราะนั่งจดนานๆ แล้วปวดตามสะบัก เนื่องจากการทิ้งน้ำหนักลงด้านขวา แต่สะบักด้านซ้ายต้อง retract (ร่นตัวลงมา) เพื่อสมดุลโมเมน ไม่อย่างนั้นลำตัวก็จะบิดตาม และมันยังบังคับให้เราหันคอไปด้านขวาเพื่อมองกระดาษอีก เพราะโต๊ะไม่สามารถวางตรงกลางตัวเราได้ ทำให้เมื่อยกล้ามเนื้อหลังคอไปจนถึง trapezius (กล้ามเนื้อในชั้นตื้นที่อยู่ด้านหลังของมนุษย์) ส่วนบน แล้วรู้อะไรไหม มันกล้าเรียกตัวเองว่าโต๊ะเลคเชอร์ด้วยทั้งๆที่คุณสมบัติของมันแม่งไม่ส่งเสริมการเลคเช่อเลยซักนิด น่าจะชื่อโต๊ะ office syndrome (ออฟฟิศ ซินโดรม หรือ โรคที่เกิดจากการทำงานในออฟฟิศ) มากกว่า"

ด้านชาวเน็ตต่างแสดงความคิดเห็นในเชิงเห็นด้วยกับข้อเขียนดังกล่าว และมีคนแชร์ไปแล้วนับหมื่นครั้ง โดยมองว่า นั่งสอบนานๆ จะเกิดอาการเมื่อยคอ เก้าอี้ดังกล่าวสำหรับคนที่ถนัดซ้ายจะใช้งานลำบาก ทำให้เมื่อยแขน และมองว่าไม่สามารถวางของได้ถนัด เพราะสิ่งของมักจะหล่นลงพื้น และหากเกิดกระดานเขียนหนังสือพลิกขึ้นมา ข้าวของก็กระจัดกระจาย และยังไม่เหมาะสำหรับคนอ้วนเพราะติดพุงอีกด้วย

ด้านเฟซบุ๊ก Share Chairs ให้ข้อมูลเพิ่มเติมว่า เก้าอี้เลคเชอร์ดังกล่าวคือ "เอม สคูล เดส แชร์" (Eames School Desk Chair) เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1964 หรือ พ.ศ. 2507 ทำจากไฟเบอร์กลาสแม่พิมพ์อัดแรง ออกแบบโดยคู่สถาปนิก ดีไซเนอร์สามีภรรยาชาวอเมริกัน ชาร์ลส์ และ เรย์ อีมส์ ให้กับบริษัท เฮอร์แมน มิลเลอร์ ผู้ผลิตเฟอร์นิเจอร์ชั้นนำของอเมริกา โดยดัดแปลงจากเก้าอี้พลาสติกซ้อนเก็บได้ที่พวกเขาออกแบบในช่วงต้นปี ค.ศ. 1950 (พ.ศ. 2493) ตัวเก้าอี้ซ้อนเก็บได้เช่นเดียวกัน หากแต่มีฟังก์ชั่นเสริมเป็นโต๊ะพับสีขาวเคลือบลามิเนต ขาเป็นเหล็กชุบโครเมียม ออกแบบมาเพื่อใช้เสิร์ฟอาหารในชั้นเรียน อย่างไรก็ตาม เก้าอี้ที่ผลิตขึ้นในปัจจุบัน กลายพันธุ์มาจากส่วนผสมระหว่างเก้าอี้ตัวนี้กับเก้าอี้ "โพลีพร็อพ" (Polyprop) ของ โรบิน เดย์ ดีไซเนอร์ชาวอังกฤษ ได้แรงบันดาลใจมาจากเก้าอี้พลาสติกเปลือกโค้งของ ชาร์ล และ เรย์ อีมส์ ใช้วัสดุสมัยใหม่ในเวลานั้นอย่าง พลาสติก 

 

Credit Poochis Rujirasetagul และ manager