ทำไมนาซีถึงต้องฆ่าชาวยิว


ยิว เป็นชนที่ไม่มีแผ่นดินแต่ไหนแต่ไรแล้ว เป็นชนกลุ่มน้อยอาศัยอยู่แถบชายแดนของปาเลสไตล์ เมื่อประชากรยิวเพิ่มมากขึ้น จนเกิดปัญหาเรื่องที่อยู่ บางประเทศจึงโอบอุ้มเข้าไปในประเทศ และประเทศที่รับเข้าไปเยอะที่สุดคือเยอรมัน หลาย สิบปีผ่านไปยิวเพิ่มจำนวนขึ้นนับสิบล้านคน แต่นั่นก็ไม่มีอะไรน่าห่วง แต่ปัญหามันอยู่ที่ว่า ยิวต้องการที่จะหาประเทศเป็นของตัวเอง ในตอนนั้นเป้าหมายก็คือเยอรมัน ยิวได้แทรกซึมไปอยู่ทั่วเยอรมัน ที่เหลือก็แค่ทำให้เยอรมันล่มสลาย

ชาวยิวในดินแดนอารเบียที่ยังเหลืออยู่บางส่วน


 คน ยิวมีความฉลาดหลักแหลม พวกเขาเริ่มจากการฟิตเด็กของยิวทุกคนให้เรียนเก่ง ใช้มาตรการเข้มงวดมาก ถ้าใครสอบตกคือตาย เฝ้าปลูกฝังความคิดล้มล้างประเทศเยอรมัน เมื่อเด็กโตขึ้น ก็ส่งเข้าไปทำงานในทุกธุรกิจของเยอรมัน แล้วทำการซื้อหุ้น ที่ดิน และกิจการรัฐ  โดยเฉพาะธุรกิจรถยนต์ ซึ่งตอนนั้น เยอรมันเป็นผู้ผลิตรายแรกที่ส่งรถยนต์ออกขาย  นานเข้ายิวทำเกือบสำเร็จ ทุกธุรกิจมียิวเป็นเจ้าของ ยกเว้นทางด้านการทหาร แต่เมื่อนายพล อะดอฟ ฮิตเลอร์ รู้ เข้าถึงแผนนี้ของชาวยิว ที่ตัวเขาเองก็แทบจะไม่เคยสังเกตเลยว่า เยอรมันกำลังโดนกลืนเกือบจะหมดแล้ว เมื่อเยอรมันล่วงรู้ถึงแผ่นการนี้แล้วมีหรือที่ มหาอำนาจอย่างเยอรมันจะอยู่นิ่งเฉย เล่นโดนชนกลุ่มน้อยอย่างยิวเหยียบหน้าแบบไม่รู้ตัวแบบนี้  และแล้วการล้างเผ่าพันธ์ยิวก็เกิดขึ้น แบบว่าอยู่ในประเทศให้เค้าฆ่าเลย ใครก็ช่วยไม่ได้ เพียง 2 ปี ประชากรยิวนับสิบๆล้าน เหลือเพียงไม่กี่แสน จำนวนนั้นก็อพยพออกนอกประเทศ (หนึ่งในจำนวนยิวผู้รอดไปคือ อัลเบิตร์ ไอน์สไตน์ นี่คือหลักฐานว่า ยิวฟิตเด็กให้ฉลาดแค่ไหน) แล้วการยึดครองของยิวก็ล้มเหลว


 นี้ เป็นแค่เพียงด้านหนึ่งในประวัติศาสตร์ ทุกอย่างมีเหตุมีผลของมัน แต่ภาพการเค้นฆ่าคนยิวอย่างโหดร้ายก็ทำให้ฮิตเลอร์และนาซีถูกมองว่า เป็นมนุษย์ที่ไม่มีหัวใจ ทำการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์อย่างเลือดเย็น แต่ในความรู้สึกของพวกเขา สิ่งเหล่านี้อาจเป็นหน้าที่ที่พวกเขาต้องทำก็ได้  แต่สงคราม มันไม่มีใครถูก มีแต่ความสูญเสีย เราเรียนรู้ประวัติศาสตร์เพื่อนำไปใช้ปรับปรุงและแก้ไข ไม่ใช่เดินตามให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอย ถ้าเรารู้อยู่แล้วว่ามันไม่ดี ไม่เกิดประโยชน์แต่ยังคงทำตามก็ไม่ต่างกับคนที่ ไม่มีการพัฒนา

 

http://www.azizstan.ac.th/th/index.php?option=com_content&view=article&id=677:2009-02-04-11-55-14&catid=113:2009-02-04-11-45-58&Itemid=118

  ข้ออ้างของอิสราเอลในปัญหาปาเลสไตน์ปัจจุบัน นั่นก็เป็นอาการของ “คนที่ไม่ยอมรับความจริง” 

มี ศาสตราจารย์ยิวผู้หนึ่งชื่อ Ilan Pappe แห่งมหาวิทยาลัย Haifa บรรยายว่า รัฐอิสราเอลเกิดขึ้นมาบนพื้นฐานของ "การไม่ยอมรับความจริง" 

เขาเริ่มเรื่องนับแต่ปี 1948 ที่ซึ่งเกิดการแย่งชิงกันระหว่างชนสองชาติบนแผ่นดินเดียวกัน 
 

เด็กชาวปาเลสไตน์โดนสังหารอย่างเหี้ยมโหด

“ใน ปีดังกล่าว ไซออนิสต์ ขบวนการชาตินิยมของยิวได้บรรลุถึงจุดสำคัญในประวัติศาสตร์ หลังจากที่พวกเขาต้องถูกเนรเทศไปนานถึง 2,000 ปี ชาวยิวได้รับสิทธิในการปกครองตนเองบนดินแดนปาเลสไตน์และได้รับการยอมรับจาก นานาชาติ” 


 แต่ในปีเดียวกันนั่นเอง ชาวยิวซึ่งไฝ่ฝันมานานที่จะมีแผ่นดินของตนเอง ได้ ประกอบอาชญากรรมต่อชนพื้นเมืองปาเลสไตน์ หมู่บ้านกว่า 500 แห่ง เมือง 11 เมือง ถูกทำลาย และชาวปาเลสไตน์กว่า 750,000 ชีวิต ต้องถูกขับไล่และลบล้าง (Ethnic Cleansing) ออกจากแผ่นดินของตนเอง 

“ใน บันทึกของชาวยิว น้อยคนที่จำมันได้หรือไม่ต้องการที่จะจำมัน” ทั้งในสื่อ ระบบการศึกษาและระบบการเมืองของอิสราเอล ประชาชนเรียกปี 1948 ว่า เป็น “ปีแห่งเอกราช หรือเวลาแห่งการสิ้นสุดที่ชาวยิวต้องพรักพราดจากแผ่นดินนานนับ 2,000 ปี” 

แต่ ในอีกด้านหนึ่งของความยินดีปรีดานี้ มันคือการถูกทำลายล้างของชาวปาเลสไตน์ ชนพื้นเมืองของที่นี่ เรื่องราวเหล่านี้ “ ถูกลบออกไปเสียสิ้นจากความทรงจำของชาวอิสราเอล” 

เขา ยังกล่าวด้วยว่า ในตำราประวัติศาสตร์ของยิว เรื่องราวนี้จะถูกลบและแทนที่ด้วยเรื่องราวที่ตรงกันข้ามเลยว่า จริงๆแล้วรัฐยิวยอมรับชาวปาเลสไตน์ ต้องการให้ชาวปาเลสไตน์อยู่ด้วยกัน แต่เพราะผู้นำชาติอาหรับอื่นๆต่างหากที่เรียกร้องให้ชาวปาเลสไตน์อพยพออกมา ขณะที่ชาวยิวเรียกร้องให้ชาวปาเลสไตน์อยู่ โดยยืนยันถึงความปลอดภัยของเขา


 เขา กล่าวว่า อิสราเอลไม่เพียงแต่ไม่ยอมรับความจริงในเหตุการณ์ปี 1948 เท่านั้น แต่ยังไม่ยอมรับความจริงในเหตุการณ์สำคัญหลังจากนั้นอย่างน้อยอีก 3 ครั้ง นั่นก็คือ การยึดครองเขตเวสแบงค์และฉนวนกาซ่า การลุกฮือของชาวปาเลสไตน์ในปี 2000 และการที่ชาวปาเลสไตน์ต้องตกเป็นเหยือของความรุนแรงที่ก่อขึ้นโดยอิสราเอล โดยเฉพาะนับแต่เดือนเมษายน ปี 2002 เป็นต้นมา 
 

มัน เป็นอย่างนี้ จนกระทั่งถึงทศวรรษที่ 80 เมื่อเขา และนักประวัติศาสตร์คนอื่นๆ อย่าง Benny Morris ได้นำความจริงมากล่าวต่อชาวอิสราเอล ทำให้ชาวยิวได้ฟังเรื่องราวที่แตกต่างออกไปจากที่พวกเขาเคยได้ยิน มันเป็นสิ่งที่ชาวปาเลสไตน์เล่าขานกันมานับแต่ปี 1948 แล้ว อย่างไรก็ตาม ความจริงที่ถูกเปิดเผยต่อชาวยิวไม่ได้รับการตอบสนองมากนักเนื่องจากโฆษณาชวน เชื่อที่เป็นระบบของไซออนิสต์นั่นเอง

 ใน ตอนเริ่มแรก, Pappe ระบุ, เขตยึดครอง (ฝั่งตะวันตกและฉนวนกาซ่า) ซึ่งเป็นครอบคลุมพื้นที่เพียง 20% ของดินแดนปาเลสไตน์ในอดีต ได้รับการปฏิบัติอย่างเลวร้ายแ ละโหดเ***้ยมจากอิสราเอล บ้านเรือนถูกทำลาย ประชาชนถูกขับไล่และและถูกฆ่า แต่สิ่งที่สังคมชาวยิวกลับเห็นว่า การกระทำดังกล่าวเป็นการก่อประโยชน์และสร้างความเจริญให้ พวกเขาต้องการมอบวิทยาการและความก้าวหน้าแก่ชาวปาเลสไตน์ สังคมชาวยิวไม่ยอมรับความจริง 

เมื่อ มีการลุกฮือของชาวปาเลสไตน์ในปี 2000 ชาวยิวเกิดอาการ “ไม่ยอมรับความจริง” อีกเช่นกัน ไม่ยอมรับว่ามันเกิดขึ้นเพราะชาวปาเลสไตน์สุดจะทนกับการยึดครองและถูกละเลย สิทธิอย่างรุนแรงนับแต่ปี 1967-2000

 เขาระบุว่า “สังคมชาวยิวในอิสราเอลปฏิเสธที่จะยอมรับกับความจริง และพอใจที่จะเพิกเฉยต่อพัฒนาการที่นำมาซึ่งการลุกฮือครั้งนั้น”
เขา ระบุว่า นับตั้งแต่เดือนตุลาคม 2000 อิสราเอลกลายเป็นรัฐทหาร “คุณสามารถเห็นได้จากเปอร์เซนต์ของนายพลที่ร่วมในรัฐบาล และความเป็นจริงก็คือว่า กองทัพได้เข้าไปตัดสินใจนโยบายหลักๆเกี่ยวกับชาวปาเลสไตน์ อย่างไรก็ตามสื่อ มักจะชี้ว่ากองทัพกำลังกลายเป็นเครื่องทางการเมืองให้กับนักการเมือง ความจริงที่เกิดขึ้น มันตรงกันข้ามโดยสิ้นเชิง 

ภาวะ “การไม่ยอมรับความจริง “ ครั้งสำคัญ ซึ่งอิสราเอลกำลังค้นพบมันด้วยตนเองก็คือเหตุการณ์นับแต่เดือนเมษายน 2002 นับแต่นั้นมา ชาวปาเลสไตน์ต้องดำรงชีวิตอยู่ภายใต้กฏอัยการศึก ขาดซึ่งอาหาร การสาธารณสุข และการสาธารณูปโภคพื้นฐาน 
ที่เลวร้ายที่สุด ก็คือพฤติกรรมของทหารอิสราเอลต่อชาวปาเลสไตน์ตามจุดตรวจต่างๆ 

 มันเกิดขึ้นเป็นประจำ แต่ตอนนี้มันเกิดขึ้นอย่างเป็นระบบ 
เขากล่าวถึงข่าวเหตุการณ์ที่ TV อิสราเอลช่องหนึ่งไปติดตามข่าวที่เกิดขึ้นที่จุดตรวจในวันหนึ่ง สิ่งที่เกิดขึ้นก็คือ ทหารยิวบังคับให้ชาวปาเลสไตน์เล่นเกมส์รัสเซี่ยนรูเลต ภาพ ดังกล่าวถูกนำเสนอทาง TV แน่นอนว่า TV ช่องดังกล่าวต้องถูกชาวบ้านต่อว่า แต่กลับไม่ใช่เรื่องที่ทหารยิวไปบังคับให้ชาวปาเลสไตน์เล่นเกมส์นั้น แต่กลับต่อว่า การกระทำดังกล่าว อาจเป็นการเปิดโอกาสให้ศัตรู(ที่กำลังถือปืนอยู่) 
ชาวยิว (ภาษาฮิบรู: ??????, ภาษาอังกฤษ: Jew) ชนชาติหนึ่งที่มีประวัติศาสตร์ยาวนาน อยู่ในประเทศอิสราเอล
  
 
  ประวัติศาสตร์

                ตามคัมภีร์โตราห์ของศาสนายูดาย (คัมภีร์พระธรรมเดิม) ซึ่งเป็นคัมภีร์ศาสนาของชาวยิวหรือชาวฮิบรู กล่าวว่าประวัติศาสตร์ของชาวยิวและศาสนานี้เริ่มต้นที่ชายชื่อ อับราฮัม ซึ่งอาศัยอยู่ในเมืองคลาเดียบาบิโลน ณ ขณะนั้นเมืองสำคัญต่าง ๆ มีการนับถือรูปเคราพ และเทพเจ้าของตนเอง แต่อับราฮัมคิดว่าพระเจ้าที่แท้จริงจะมีเพียงพระองค์เดียว เขาได้พบพระเจ้า และพระองค์ทรงให้อับราฮัมและครอบครัวจึงได้ออกเดินทางไปยังแผ่นดินแห่งพันธ สัญญา ที่พระองค์จะประทานให้เขาและเชื้อสายของเขา จึงเป็นจุดเริ่มต้นของเชื้อชาติอิสราเอล และ ศาสนาใหม่ที่รู้ว่ามีพระเจ้าผู้ทรงเที่ยงแท้พระองค์เดียว

                ไบเบิลและอัลกุรอานได้บอกเล่าเรื่องของ ชาวยิวหรือลูกหลานของอิสราเอล ซึ่งเป็นบุตรของยิตซ์ฮาก บุตรของอับราฮัม เริ่มจากอับราฮัมได้ลูกชายตามที่พระเจ้าทรงประทานให้ที่กำเนิดกับนางซาร่าชื่อว่าอิสอัคหรือ ไอเซ๊ค (Isaac) ซึ่งอิสอัคต่อมาได้มีบุตร ๒ คนคือ เอซาว และจาขอบ (Jacob ) โดยเฉพาะจาขอบผู้น้องได้พบชายคนหนึ่งที่เปนีเอล เขามองไม่เห็นใบหน้าแต่ปล้ำสู้จนเกือบรุ่งสาง และจาขอบได้ถามชื่อบุรุษผู้นั้นไม่ตอบ แต่เขาได้บอกว่าแต่นี้ต่อไปจาขอบจะได้ชื่อใหม่ว่าอิสราเอล ซึ่งหมายถึงผู้ที่ปล้ำสู้พระเจ้า และก่อนที่จาขอบจะปล่อยชายคนนั้นไปจาขอบบอกว่า"โปรดอวยพรให้เขาก่อนแล้วจึง จะปล่อย" ซึ่งจาขอบหรือจาขอบ หรือชื่อใหม่ว่าอิสราเอล เขามั่นใจว่าเขาพบพระเจ้าจริงๆ

                เชื้อสายจาขอบหรืออิสราเอลมี ๑๒ คน หนึ่งในนั้นคือโยเซฟไปอยู่ที่อาณาจักรของชาวอียิปต์ แต่ต่อมาสถานการณ์ทางการเมืองเปลี่ยนแปลงไป ลูกหลานของอิสราเอลได้ถูกกดขี่จนกระทั่งต้องกลายเป็นทาสรับใช้ถึง ๔๐๐ ปี ช่วงนั้นจะเรียกเชื้อสายอิสราเอลว่าฮีบรู จนกระทั่ง โมเสส (หรือโมเชซ์) ลูกชาวฮีบรูที่ได้รับการเลี้ยงดูโดยฟาโรห์จนกลายเป็นเจ้าชายแห่งอียิปต์ ได้รับบัญชาจากพระเจ้าให้ปลดแอกชาวยิวในอียิปต์โดยให้พาชาวอิสราเอลหรือ ฮีบรู ออกเดินทางจากเมือง เพื่อกลับไปยังปาเลสไตน์แผ่นดินแห่งพันธสัญญา แม้จะถูกกองทัพแห่งอียิปต์ขัดขวาง แต่พระเจ้าได้เปิดทะเลแดงให้ชาวอิสราเอลผ่านไปได้ และกลับไหลท่วมทหารอียิปต์ที่ตามมาโจมตี จากนั้นระหว่างทางที่โมเสสพาชาวฮีบรูกลับไปยังแผ่นดินแดนของบรรพบุรุษ เขาไปพบกับพระเจ้าบนภูเขาไสไน (ซีนาย) และได้รับบัญญัติ ๑๐ ประการจาก พระเจ้า แต่เนื่องจากชาวอิสราเอลไม่ปฏิบัติตามกฏบัญญัติของพระเจ้า จึงถูกลงโทษให้หลงทางในทะเลทรายเป็นเวลา ๔๐ ปี หลังจากที่เดินทางกลับเข้าสู่คานาอันหรือดินแดนแห่งพันธสัญญาแล้ว โมเสสได้เสียชีวิตลง แต่ลูกหลานชาวฮีบรูก็ได้อาศัยอยู่ในเมืองคานาอันหรืออิสราเอลต่อมา
 
 
 
 
ชนชาติอิสราเอลได้ก่อสร้างชาติจากชนเผ่าเชื้อสายของจาขอบหรืออิสราเอล ทั้ง ๑๒ เผ่า ช่วงนั้นจะเรียกว่า เลวี เบนยามิน และยูดาห์ กษัตริย์เดวิดก็กำเนิดในชนเผ่านี้ ชนชาติฮิบรูในช่วงที่มีกษัตริย์ได้ตกเป็นทาสของบาบิโลน และเปอร์เซีย และหลังจากถูกจับเป็นเชลยอยู่หลายปีได้เดินทางกลับไปสร้างชาติอีกครั้ง จนมาถึงสมัยพันธสัญญาใหม่ กองทัพโรมมหาอำนาจของโลกได้เข้ายึดกรุงเยรูซาเล็ม ช่วงสุดท้ายก่อนอิสราเอลจะสิ้นชาติ พระคริสต์ได้ทรงประสูติ และบอกว่าพระองค์คือบุตรของพระเจ้า จนนำไปสู่การตรึงกางเขนโดยสาวกของพระเองค์ที่ชื่อยูดัส เอสคาริโอ คำว่ายิวน่าจะเพี้ยนมาจากคำว่ายูดาสJudas

                ซึ่งในตอนนั้นก่อนที่ชนชาติอิสราเอลจะสิ้นชาติในปีคริสต์ศักราชที่ ๗๐ ชาวอิราเอล หรือ ฮีบรู ที่เชื่อในพระคริสต์จะถูกแยกออกจากชาวอิสราเอลที่นับถือลัทธิยูดาย และการประกาศพระกิติคุณพระเจ้าได้อนุญาตให้ชาวต่างชาติเชื่อในพระองค์ ซึ่งอิสราเอลในตอนนั้นเขาเชื่อว่าเขาคือชนชาติที่พระเจ้าเลือก และ รู้จักพระเจ้า ชาวต่างชาติเป็นแค่สุนัขตัวหนึ่งไม่สมควรที่จะรู้จักพระเจ้าผู้สร้างที่ยิ่ง ใหญ่ คำว่ายิวจึงน่าจะเริ่มมีการถูกเรียกกันในช่วงนั้น ซึ่งหมายถึงเป็นเชิงต่อต้านพวกอิสราเอลในด้านความเชื่อ สังคม และ อะไรหลายๆอย่าง เพราะในพระคัมภีร์ไบเบิ้ลไม่ได้บันทึกหรือเขียนคำว่ายิวเลย นอกจากคำว่า พระเจ้าของชนชาติอิสราเอล หรือ ชนชาติฮีบรู

                หลังจากโรมเข้าถล่มเยรูซาเล็มจนพินาศแล้ว ชาวอิราเอลได้กระจัดกระจายไปสู่ในที่ต่างๆ ซึ่งตรงตามพระคัมภีร์เขียนไว้ว่า ดาบจะไล่ตามหลังพวกยิว ส่วนดินแดนคานาอันแผ่นดินน้ำผึ้งและน้ำนมบริบรูณ์นี้จะแห้งแล้ง และถูกเปลี่ยนมือหลายครั้งไม่ว่า อาณาจักรโรม อาณาจักรคอนสแตนติน และกองทัพมุสลิมเข้ายึดครอง สงครามแย่งชิงแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์นี้ผู้ที่ตกเป็นเหยื่อจะเป็นชาวยิว เช่น สงครามครูเสด ซึ่งแต่ละครั้งทำให้ชาวยิวได้ตกไปเป็นเชลย ต้องถูกฆ่า และต้องอพยพไปอยู่ในประเทศต่างๆ หลายประเทศ ทั้งในยุโรป เอเซีย และทวีปอเมริกา แต่ชาวยิวก็ยังยึดมั่นในพันธสัญญาระหว่างพวกเขาและพระเจ้า ที่ว่า พระเจ้าจะนำพวกเขากลับไปยังดินแดนที่พระเจ้าเลือกไว้ คือ                      

                ชาวยิวในประวัติศาตร์ได้รับความทุกข์ทรมารจากสงครามมากมายหลายครั้ง ไม่ว่าจากกองทัพบาบิโลน เปอร์เซีย กองทัพโรม สงครามศักดิ์สิทธิ์ แต่ครั้งที่สำคัญและโลกไม่สามารถลืมความโหดร้ายได้คือ การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ยิว ในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง โดยฮิตเลอร์และพรรคนาซี ซึ่ง ยิวถูกฆ่าไปทั้งหมด ประมาณ ๗ ล้านคน

               ในที่สุดความพยายามของชาวยิวที่จะก่อตั้งรัฐอิสระ ก็ได้รับอนุญาตจากรัฐบาลอังกฤษซึ่งในตอนนั้นอังกฤษมีอิทธิพลในดินแดนปาเลสไตน์ อนุญาตให้ชาวยิวให้กลับเข้าไปในปาเลสไตน์อีกครั้งหลังสงครามโลกครั้งที่ ๒ ซึ่งก็คือประเทศอิสราเอลใน ปัจจุบัน พวกเขาได้ใช้ข้อความในพระคัมภีร์ มาอ้างความเป็นเจ้าของซึ่งชนพื้นเมืองที่มีอยู่ก่อนคือชาวปาเลสไตน์และชาว อาหรับในละแวกนั้นไม่เห็นด้วย จนเกิดความรุนแรงทุกรูปแบบในการต่อสู้ให้ได้มาซึ่งแผ่นดินแห่งนี้

               ที่น่าทึงคือพวกเขาก่อร่างสร้างเมือง เปลี่ยนทะเลทรายที่แห้งแล้งให้เป็นพื้นที่การเกษตรเขียวชะอุ่มตรงตามพระคำ ภีร์ไบเบิ้ลที่บอกว่าพวกเขาจะกลับมารวมชาติและทำให้ดินแดนนี้มีชีวิตอีก ครั้ง ทุกวันนี้หนุ่มสาวชาวอิสราเอล ต่อสู้เพื่อปกป้องและขยายดินแดนไปอาณาจักรที่อยู่ใกล้เคียงหลายต่อหลายครั้ง โดยได้รับการสนับสนุนจากประเทศมหาอำนาจโดยเฉพาะอย่างยิ่งสหรัฐอเมริกา
 
 
 
แม้ในปัจจุบันก็ยังมีกรณีพิพาทในดินแดนฉนวนกาซ่าและเขตชายฝั่งตะวันตก (เวสแบงค์) ระหว่างชาวยิวและชาวอาหรับ ซึ่งสหประชาชาติล้มเหลวอย่างสมบูรณ์ ทุกวันนี้ก็ยังหาข้อยุติ หรือจะเห็นสันติภาพยังนับว่าห่างไกลเหลือเกิน

             ภาษาของชาวยิวคือภาษาฮิบรู และยังใช้เป็นภาษาในพิธีกรรมทางศาสนาของหมู่ชาวยิวตามประเทศต่าง ๆ ทั่วโลกในปัจจุบัน

             อ้างอิง

    ม.ร.ว คึกฤทธิ์ ปราโมช, ยิว. ISBN 974-9906-22-5
    พระคริสตธรรมคำภีร์ ISBN 974-91972-7
    Lost Gosple of Judas จากสารคดี National Geographic
    http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%
 




Credit : http://atcloud.com/stories/100030

 

110958

เข้าชม

10

ตอบกลับ

ทำไมนาซีถึงต้องฆ่าชาวยิว

โพสต์เมื่อ 02/10/2554 02:55 | 3
ได้ความรู้เยอะเลยครับ
วิชา TU110  ฮ่าๆๆๆ

ความคิดเห็น

munu 02/10/2554 12:40

มธ รังสิตคับ 5555
โพสต์เมื่อ 02/10/2554 19:05 | 0
55555 จะสอบแล้วค่าาา 1984 ยังอ่านไม่จบ TuT"
โพสต์เมื่อ 03/10/2554 20:19 | 1
เออ ไอสไตน์นี่ผมจำได้ว่า ตอนเด็กๆถูกเชิญให้ออกจากโรงเรียนเพราะโรงเรียนบอกว่าเขาทึ่มไม่ใช่หรอครับ แถมหลังจากนั้นยังต้องไปเป็นเจ้าหน้าที่ๆกรมสิทธิบัตรอีกนะครับ แทนที่จะไปเป็นนักวิทยาศาสตร์ และสุดท้ายตอนที่ตีพิมพ์บทความของตัวเองก็ยังถูกต่อต้านอีกด้วยเพราะเป็นคนที่ไม่มีใครในวงการรู้จัก

นั่นก็แปลได้ว่าไอสไตน์ซึ่งเป็นคนยิวไม่ได้เรียนเก่งนะครับ และก็ไม่ได้ถูกฆ่าอะไรด้วยนะครับ แน่ใจนะครับว่าไม่ได้แต่งเติมเรื่องราวอะไรลงไปหน่ะครับ

ผมเคยอ่านเรื่องยิวของ ม.ร.ว คึกฤทธิ์ นะครับซึ่งท่านไม่ได้เขียนในเชิงต่อว่ายิวเลยแม้แต่น้อย

ส่วนจาก National Geographic ผมมั่นใจว่าไม่มีเนื้อหาโจมตีแนวนี้แน่นอน ไม่ใช่เพราะยิวดีนะครับ เรื่องที่ไม่ถูกต้องเขามีเยอะ แต่สื่อใหญ่หลายเจ้าในอเมริกาและในยุโรปเบื้องบนเป็นยิวครับ เพราะฉะนั้นเรื่องโจมตีนี้ไม่หลุดออกมาชัวร์ครับ

ส่วนลิงค์วิกิพีเดียเสียนะครับ แต่ก็อย่างที่บอก ในวิกิพีเดียเนี่ยนักเขียนยิวไม่น่าปล่อยไว้นะครับ ไม่มีเนื้อหาโจมตีแน่นอน ส่วนคริสต์ธรรมคัมภีร์ไม่น่ามีใจความโจมตีแนวนี้นะครับ ตรวจสอบด้วยครับ

ผมไม่ใช่ยิว ผมไทย-จีน แต่เคยอ่านเรื่่องของชนชาตินี้มาพอสมควร ชนชาติยิวไม่ใช่ชนชาติที่แสนดี และมีแย่ในหลายๆอย่าง แต่บทความนี้มีอคติมากเกินไปครับ
โพสต์เมื่อ 03/10/2554 21:36 | 0
เห็นด้วยกับคุณ nicnep ผมว่าเป็นเรื่องจินตนาการของคนเกลียดยิว
โพสต์เมื่อ 24/10/2554 22:48 | 0

มันแล้วแต่ว่า บทความผู้เขียนจะเขียนออกมาแนวไหน เพราะเราก็เดาความรู้สึกไม่ได้หรอกค่ะ เราต้องวิเคราะห์เอาเอง อ่านเยอะๆ ดีที่สุด..
 

โพสต์เมื่อ 03/12/2555 16:58 | 0
ใครเป็นคนเขียนบทความวะ  ผมว่าคุณอย่าเที่ยวไปว่าให้คนยิว คุณรู้มั๊ยคนยิวตายไป6ล้านคนจากฝีมือของนาซี คุณนึกภาพออกมั๊ยคนตายไป6ล้านคน คุณไม่เคยตาย ไม่เคยเห็นคนกำลังจะตาย ไม่เคยเห็นคนหิวโหย ร้องหาความช่วยเหลือ  คุณนึกภาพไม่ออกหรอก ผมว่าบทความนี้มันปรุงแต่งใช้ความรู้สึกตัวเอง  เป็นบทความที่น่ารังเกียจมาก  ถึงคุณจะว่ายิวไม่ดียังไง แล้วคุณมีสิทธิ์ไปฆ่าเขาหรอ จะฆ่าใครก็ได้หรอ  สิ่งที่ผมรู้คือ นาซีต้องการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์คนยิว  สิ่งที่คุณอ้างมาใครจะอ้างยังไงก็ได้ที่คุณคิดว่ามันใช่ แต่มันไม่มีหลักฐาน  คุณรู้ได้ยังไง คุณเกิดตอนนั้นหรอ  แต่สิ่งที่หลงเหลือในปัจจุบันคือ ความตายของคนยิวจำนวน6ล้านคน  โดยฝีมือของนาซีเยอรมัน   ผมโครตเกียจไอ้เหี้ยยที่เขียนบทความนี้เลย  เหมือนกับว่า มันคิดว่าการฆ่าคนเป็นสิ่งที่ถูกต้อง   ขอบคุณครับ
โพสต์เมื่อ 19/06/2557 20:26 | 0
ห๋า? ดูเหมือนพวกคุณเองก็ 'อคติ' กับเจ้าของบทความเหมือนกันนะคะ ยิวเหรอ? ดูดี? น่าสงสาร? นั้นเป็นพวกสิ่งที่พวกเราเรียนรู้ผ่านหนังสือเรีนสงครามโลกครั้งที่2รึเปล่า? หรือในหนังสือ บันทึกของ แอน แฟร์ง?
แล้วใครเคยสนใจประวัติของ ฮิตเลอร์ จริงๆจังๆบ้างไหม? ไอ้ฆาตกร? อาชญากรสงคราม? คนแพ้? เเละผู้พ่ายแพ้ยอมเป็นคนผิดเสมอ...
แล้วฮิตเลอร์ กับ ไอสไตน์ เนี่ยต่างกันตรงไหน? ก็ฆาตกรเหมือนกันไม่ใช่เหรอ? ชาวญี่ปุ่นผู้บริสุทธิ์ทั้งเมืองสองเมืองต้องตายอย่างโหดร้ายทารุณไม่ต่างกับยิว แล้วยังผลกระทบหลังจากนั้นอีกล่ะ? มะเร็ง? สงครามเย็น? สงครามข้ออ้างเรื่องระเบิดปรมาณู? เเล้วแบบดีใครเลวกว่าใครกันแน่? หรือจะอ้างว่าเพราะญี่ปุ่นไม่ยอมแพ้? ห๋า? ขอถามอะไรหน่อยนะ สภาพก่อนจะทิ้งระเบิดเนี่ยคิดว่าเค้าจะมีอะไรไปสู้ได้อีกหรอคะ? แต่ก็อย่างว่า มหาอำนาจนี่เนอะ? ก็ผู้ชนะแหละคะ แล้วคนชนะก็คือผู้ถูกต้อง คือความชอบทำ ประวัติศาสตร์หลายๆเรื่องก็สอนเรามาอย่างนั้น โลกนี้น่ะมันไม่มีอะไรที่ถูกต้องหรอก มันไม่มีอะไรที่แท้จริง มันก็แค่ความเป็นจริงที่แต่ละคนเลือกจะเห็นเท่านั้นเอง INFJ
โพสต์เมื่อ 05/07/2557 05:37 | 0
ส่วนตัวผม เห็นด้วยกับความคิดที่ว่า โลกนี้มันไม่มีอะไรแท้จริงครับ สมมุติง่ายๆ หากเราบังเอินเจอเสือตัวหนึ่ง กำลังจะกินกวางตัวหนึ่ง แต่คุณคิดที่จะช่วยกวางตัวนั้น และคุณอาจจะทำได้ และคุณคงจะคิดถูมิใจกับสิ่งที่คุณทำ แต่ที่จริงแล้ว คุณกำลังทำให้เสือตัวนั้นไม่ได้กินอาหาร อาจทำให้ลูกน้อยของมันอดอาหารไปด้วย และตาย จริงๆเราไม่มีสิทไปตัดสินไครว่าผิดหรอกครับ
โพสต์เมื่อ 24/07/2557 05:53 | 0
ทุกคนอาจจะมองว่าฮิตเลอร์เป็นฆาตกร แต่คนเยอรมันจะมองว่าฮิตเลอร์คือวีรบุรุษของพวกเขา
โพสต์เมื่อ 02/10/2557 17:16 | 0
เห็นด้วยกับคุณ K.s.M-7 ประวัติศาสตร์ยิว ที่เราเรียนผ่านตำราเรียนนั้นเป็นสิ่งที่ถูกคัดสรร และพิจารณาปรุงแต่งแล้ว ว่าจะออกเรื่องไหน และปิดบังเรื่องไหน เวลาอ่านหนังสือก็ดูผู้แต่งว่าเป็นใคร จบจากใหนทำงานอะไร เพราะส่วนใหญ่ถ้าจบอเมริกามาก็จะได้รับอิทธิพลทางความคิดแบบอเมริกา ถ้าจบโซนยุโรปก็จะได้รับอิทธิมาจากยุโรป เหมือนที่เค้าบอกว่า จบจากที่ไหนก็เป็นลูกศิษย์ที่นั่น ลูกศิษย์ที่นี่ไม่ได้หมายถึงว่าเคยจบปริญญามาเฉย แต่หมายถึง ทั้งความคิด ทรรศนคติ ค่านิยมการใช้ชีวิตก็จะได้รับการถ่ายทอดมาจากอาจารย์ หรือสถาบัน ดังนั้นหนังสือหรือแบบเรียนแต่ละเล่มก็ไม่ใช่ว่าจะถูกต้องเที่ยงตรงเสมอไป บางเล่มก็เขียนเข้าข้างฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง อย่างไทยรบพม่า ถ้าไทยเขียนไทยก็จะเป็นฮีโร่ ถ้าพม่าเขียนพม่าก็อาจจะเป็นฮีโร่ก็เป็นได้ ดังงนั้นหนังสือประวัติศาสตร์ต่างๆที่ถูกบันทึกก็มีหลายหลายแล้วแต่จุดประสงค์ของผู้จารึก ว่าเป็น ผู้แพ้ ผู้ชนะ จารึกเพื่อทำการค้า หรือเพื่อรุกเร้า ปลุกระดม คงจะดีมากๆ ถ้าก่อนอ่านหนังสือทุกครั้งเราจะผลิกดูปกหลังว่าใครเขียน หรือมาจากสำนักพิมพ์ใด เพราะเราจะได้ศึกษาข้อมูลว่าคนเขียนหรือสำนักพิมพ์นั้นๆ มีพื้นฐานทัศนคติโน้มเอียงไปทิศทางใดเป็นส่วนใหญ่ สำหรับชาวยิว ยิวนั้นจะดีมากๆกับยิวด้วยกัน เหมือนคนไทยจะเป็นมิตรที่ดีกับคนไทยด้วยกัน แต่ยิวจะมองผู้อื่นหรือคนต่างศาสนิกอย่างดูถูกหน่อยนะ ยิ่งเป็นมุสลิมละก้อ ศัตรูตลอดกาลไปเลยเพราะพวกเขาเชื่อมาอย่างนั้น ต่างฝ่ายต่างก็มองอีกฝ่ายเป็นซาตานเป็นตัวร้าย ยิวไม่มีแผ่นดินเดิม ยิวได้ก็ตั้งรัฐของตน เพราะอังกฤษเองก็ได้รับบทเรียนจากเยอรมัน ว่าถ้าหากยังให้ชาวยิวอยู่ในประเทศตนอีกชาวยิวจะได้กุมกิจการทั้งหมด อียิปต์ก็เรียนรู้มาจากประศาสตร์ที่ยาวนานของตนตั้งแต่รุ่นโมเสสถึงการมีอยู่ของชาวยิวว่าจะมีผลอย่างไรต่อประเทศตน ดังนั้นจึงอนุมัติชาวยิวไปตั้งประเทศของตนเพื่อหลีกเลี่ยงการต้องอยู่ภายใต้อำนาจของยิว ยิวเป็นชนชาติที่ฉลาด และขยัน เพราะนั่นคือหนึ่งคุรสมบัติที่พระผู้เป็นเจ้ามอบให้แต่ด้วยความฉลาดของตนยิวจึงไม่สำนึกและดื้อดึง หากใครทำการค้ากับชาวยิวก็ต้องทำตามข้อตกลงของชาวยิว พวกเขาจะไม่ทำตามผู้อื่นเด็ดขาด เพราะฉะนั้นก่อนอ่านหนังสือแต่ละเล่มก็ควรดูว่าหนังสือเล่มนั้นจะเป็นประโยชน์แก่เราผู้อ่านมากกว่าการล้างสมองของเราให้คล้อยตามชุดความจริงที่เขาดขียนมา ต้องไม่ลืมว่าคนเขียนตำราประวัติศาสตร์เขาไม่ได้มีมีชีวิตอยู่ในช่วงเวลาของประวัติศาสตร์นั้นๆ ส่วนมากคือชนรุ่นหลังที่บันทึกเรื่องราวของบรรพบุรุษหรือเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในที่ผ่านมา (ไม่งั้นจะเรียกว่าประวัติศาสตร์ได้อย่างไร) หรือไม่ก็ถ้าเขามีชีวิตอยู่ "ร่วมสมัย" กับประวัติศาสตร์ ก็ต้องไปพิจารณาว่า เค้านั้นเขียนในฐานะใคร ผู้แพ้ ผู้ชนะ ผู้สมรู้ร่วมคิด ผู้สังเกตการณ์ ผู้โดนหรือประสบด้วยตัวเอง เขียนเพื่อสร้างความชอบธรรมให้บรรพบุรุษเดิม หรือ เขียนเพื่อปลุกระดมชนรุ่นหลังให้ตระหนักหนึ่งความสูญเสียที่บรรพบุรุษเดิมได้รับมา เขียนเพื่อให้คนรุ่นหลังเห็นว่าปู่ย่าตายายที่ผ่านมา เป็นฮีโร่หรือ อาชญากร กันแน่ หรือว่า เขียนเพื่อให้คนอื่นเชื่อว่า ตัวเองเป็นแบบนั้นจริงๆ

UniGang Talk

รับสมัคร ติวเตอร์เฉลยข้อสอบ GAT/PAT 7สามัญ O-NET : ภาษาอังกฤษ  คณิตศาสตร์ GATเชื่อมโยง  ติดต่อ Mynamekla@hotmail.com