คำเตือน : วิธีการนี้เป็นเพียงความคิดเห็นส่วนบุคคล และไม่เหมาะสำหรับผู้ที่ตัดสินใจได้แล้วหรือผู้ที่มีปณิธานแรงกล้า

ขั้นตอนมันก็ง่ายๆ ไม่ได้ซับซ้อนอะไรนัก

1. เราต้องดูก่อนว่า ครอบครัวของเรามีพื้นฐานมาทางด้านอะไร

ทำไมต้องดูเช่นนี้น่ะเหรอ ก็เพราะว่า หากครอบครัวเรามีพื้นฐานอยู่แล้ว เราก็จะสามารถต่อยอดความรู้หรือกิจการนั้นๆ จากครอบครัวเราต่อไปได้ ซึ่งก็จะได้ประโยชน์ทั้งสองทาง ทั้งทางครอบครัวเราก็ไม่ได้ต้องทิ้งสิ่งที่ทำมาแล้วให้สูญเปล่า และเราก็ไม่ต้องเริ่มต้นจากศูนย์

2. ในกรณีที่ไม่ชอบอาชีพที่ครอบครัวมีพื้นฐาน ก็ให้ดูว่า คณะไหน...อาชีพอะไร ที่เราคิดว่า เราจะอยู่กับมันได้นานที่สุด

ที่ว่าต้อง นานที่สุด เพราะว่า ไม่ว่าเราจะชอบหรือไม่ชอบอาชีพนั้นหรือไม่ หากเราได้เรียนในสาขานั้นแล้ว น้อยคนนักที่จะสามารถหลุดมาทำงานในสาขาอื่นๆ ได้ ถึงแม้ไม่ชอบแต่มีเหตุผลให้ต้องเลือก ก็ต้องเลือกสิ่งที่เราคิดว่า จะอยู่กับมันได้นานที่สุดเท่านั้นเอง

3. ต้องดูอาชีพที่จะสามารถทำเงินให้เราได้ดีในระดับหนึ่ง ( พอที่จะมีเงินใช้อย่างสบายๆ อะ )

แม้ว่าเราจะชอบอาชีพนี้แค่ไหน แต่ใครจะรู้พอทำไปๆ เท่าไหร่ ก็ได้เงินไม่พอยาไส้ ก็อาจจะมีอาการเกลียดกันไปเลยก็ได้ใครจะรู้ ^^

อีกทั้งหากแม้ได้เงินพออยู่ไปวันๆ เราจะเอาเงินที่ไหนไปเลี้ยงดูพ่อแม่ อย่าไปฟังเลย ที่พ่อแม่ชอบพูดว่า "ไม่เป็นไรหรอกลูก พ่อ/แม่ดูแลตัวเองได้" เราคนนึงล่ะ ที่ไม่ยอมแน่นอน อย่างน้อยที่สุดเราก็จะต้องหาเงินให้พ่อแม่ได้อยู่อย่างสุขสบายโดยไม่ต้องทำงาน ก็ท่านเหนื่อยส่งเสียเรามาตั้งแต่เล็กจนเติบใหญ่ขนาดนี้แล้วนิ

4. ถ้ายังคิดอะไรไม่ออก...พ่อแม่บอกให้เข้าคณะอะไรก็เข้าคณะนั้นแหละ

เพราะยังไงๆ พ่อแม่ก็ไม่วันทำร้ายเรา สิ่งที่เค้าบอกพวกเรา แนะนำพวกเรา เค้าก็ต้องคิดพิจารณากลั่นกรองมาขั้นหนึ่งอยู่แล้ว ว่าสิ่งนี้จะต้องเป็นสิ่งที่ดีต่อตัวเรา

เอ่อ...แต่ต้องดูกันเอาเองนะ ว่าพ่อแม่ใครที่ติดค่านิยม อันนี้ก็ไม่นับเหมือนกัน ต้องลองถามเหตุผลเค้าด้วยว่า ทำไมถึงอยากให้เราเข้าคณะนี้ ถ้าเหตุผลดีฟังขึ้นก็เลือกตามท่านไปเถอะ

 

วิธีการง่ายๆ สำหรับคนที่เหนื่อย ไม่อยากคิด ไม่อยากตัดสินใจอะไรทั้งนั้นแล้ว...เหมือนเรา -__-"

แต่สำหรับเราแล้ว เรายินดีที่จะได้เดินตามทางที่พ่อแม่อยากให้เดินนะ อย่างน้อยทำแล้วพวกท่านมีความสุข เราก็มีความสุข แค่นั้นก็เพียงพอแล้วล่ะ มันอาจจะไม่ใช่ทางที่ดีที่สุด แต่เป็นหนทางที่มีความสุข แค่นั้น...ก็พอแล้ว....

 

ปล. ที่ลุกขึ้นมาเขียนบลอคไม่ใช่อะไร เครียด...อยากระบายความในใจเท่านั้นเอง

 

Credit  http://cherrykids.exteen.com/20080403/entry